سمفونی طبیعت٬ هارمونی ویژه خود را دارد. پرندگان نیز چون دیگر موجودات اغوای آوای این سمفونی میشوند. موسیقی یکی از ابزارهای اصلی در جفت یابی پرندگان به حساب می آید. پرنده های ماده به آواز نرینه ها گوش میدهند. با گوش سپردن به آوای نرهاست که آنها آزادانه جفتشان را انتخاب میکنند.

تا همین چند وقت پیش٬ این قضیه به صورت یک پرسش بی پاسخ در ذهن های جستجو گر وجود داشت. گروهی از محققان به سرپرستی دکتر کیت بوچانان به تحقیقات درباره جفتیابی پرندگان با موسیقی پرداختند. آنان جوجه های فینچ راه راه را به عنوان پرنده نمونه انتخاب کردند و با شیوه های متفاوت جوجه ها را پرورش دادند.دکتر کیت و همکارانش قصد داشتند اثرات محیط را بر ساختار ذهن پرنده ارزیابی کنند. مطالعه مربوط به بخشی از مغز پرنده بود که مرکز اصلی آوایی می نامند. حجم این بخش چیزی حول و حوش یک سوم میلیمتر مکعب است.

پس از رشد جوجه ها نمونه ها را با هم مقایسه کردند. برخی با رژیم های غذایی کنترل شده پرورش یافتند و برخی دیگر با هورمون محرک استرس به نام کورتیکوسترن. این جوجه ها به اندازه نصف جوجه هایی که در شرایط سالم رشد کرده بودند٬ بزرگ شدند. علاوه بر تغییرات ژنتیکی در این پرنده ها٬ دکتر کیت به نتایج جالبی دست پیدا کرد.

وی طی این تحقیقات دریافت پرنده های ماده با گوش سپردن به آوای نرینه ها در می یابند که آن پرنده  در چه شرایطی پرورش یافته است.دکتر بوچانان معتقد است٬ پرنده های ماده با این روش جفت خود را انتخاب می کنند.

شاید این فرضیه درباره مکانیزم اصلی تکامل٬ توضیحی باشد بر صادقانه بودن شاخص انتخاب همسر. پرنده ها آوای صادقانه دارند و ماده ها با آگاهی نسبی از آن٬ جفتگیری میکنند.